Confessions,

Το μικρό μας θαύμα!

Κυριακή, Αυγούστου 14, 2016 Neraides kai Drakoi 24 Comments


Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες θυμάμαι... έναν ειδικό φόρο τιμής που έχω να αποδώσω κάπου! Ένα πελώριο ευχαριστώ που χρωστώ, που ακόμα δεν έχω καταφέρει να εκπληρώσω σε όλο του μεγαλείο αλλά πάντα ελπίζω ότι θα το κάνω! 

Στη ζωή δυστυχώς (ή και ευτυχώς) τίποτα δεν είναι εύκολο! Έτσι πριν από 6 περίπου χρόνια χρειάστηκε να δώσουμε τον δικό μας μικρό οικογενειακό αγώνα για να πετύχουμε κάτι που άλλοι δεν μπορούν να φανταστούν καν πόσο κόπος χρειάζεται για το αυτονόητο... για να αποκτήσεις παιδιά! Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το πώς και το γιατί! Κάποια στιγμή ίσως αφηγηθώ και τη δική μας ιστορία... 

Όταν λοιπόν ήρθε το πολυπόθητο αποτέλεσμα και ήμουν επιτέλους έγκυος, άρχισαν κάποια άλλα προβλήματα που ούτε καν φανταζόμουν! Τέτοιες μέρες πριν από 6 χρόνια διένυα τον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης μου και είχα φριχτούς και αφόρητους πόνους! Οι οδηγίες του γιατρού σαφέστατες... Για να κρατήσεις τα μωρά πρέπει να είσαι μονίμως ξάπλα... Όχι ότι ήθελα να κάνω την τρελή ζωή, αλλά από την τόση ξάπλα αποτελειώθηκα... Συνειδητοποίησα με φρίκη πώς τελικά ναι μεν το δύσκολο ήταν να μείνω έγκυος, αλλά ήταν ακόμα πιο δύσκολο να καταφέρω να κρατήσω αυτά τα παιδιά στην κοιλιά μου και να τα φέρω στη ζωή! 

Παραμονή Δεκαπεντάυγουστου λοιπόν, και όλοι ανεξαιρέτως γιορτάζουν και χαίρονται στο camping (που αλλού;) και εγώ μόνη ξαπλωμένη σε μία καρέκλα που μάλλον είχαμε γίνει ένα, πονάω και σκέφτομαι το βαρύ φορτίο ευθύνης που έχω! Απέχω από τις γιορτές και τα πανηγύρια, όχι από επιλογή, αλλά από εντολή γιατρού για ακινησία!

Δεν είμαι ο πιο θρήσκος άνθρωπος του κόσμου. Πιστεύω με έναν δικό μου τρόπο! Ούτε είμαι ο άνθρωπος που βλέπει οράματα! Απελπισμένη ήμουν και σκεφτόμουν απλά αν θα τα βγάλω πέρα... Αλλά εκείνες τις ατελείωτες ώρες της ξάπλας, της μοναξιάς και της σκέψης, εκείνη τη συγκεκριμένη μέρα, αισθάνθηκα τη χάρη Της! Με κάποιον τρόπο τρύπωσε στο μυαλό μου η ιδέα! Ας έφταναν στη ζωή υγιή και γερά και εγώ θα έδινα και στα δύο το όνομά της... Αυτή η σκέψη με κρατούσε πάντα... και δεν ξέρω να εξηγήσω γιατί αλλά όταν το σκεφτόμουν πάντα είχα την πεποίθηση ότι όλα θα πάνε καλά! Ευτυχώς η εγκυμοσύνη παρά τα διάφορα προβλήματα εξελίσσονταν κανονικά! 

Τα ονόματα των παιδιών οριστικοποιήθηκαν σχεδόν αμέσως μόλις μάθαμε τα φύλα τους! Κωνσταντίνος και Νεφέλη! Δεν έλεγα σε κανέναν τίποτα, μόνο στον άντρα μου, αλλά εγώ είχα αποφασίσει ότι θα έπαιρναν και το όνομά Της ο κόσμος να χαλάσει! Την ημέρα της βάφτισης και κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, πήρα παράμερα τους νονούς και τους είπα μαζί με τα γνωστά ονόματα να πούνε και δύο ονόματα ακόμη! 

Ακόμα δεν θα ξεχάσω τι σούσουρο έγινε στην εκκλησία, όταν ακούστηκε κάτι διαφορετικό από αυτό όλοι που ήξεραν! Δέσποινα- Νεφέλη και Μάριος- Κωνσταντίνος! Όποιος όμως με κοίταξε, κατάλαβε! Ήταν το δικό μου μικρό, μυστικό ευχαριστώ σε Εκείνη που πρόσεχε τα μικρά μου από ψηλά, που με αξίωσε να γίνω και εγώ μανούλα, που πρόσεχε εμένα την ίδια, που αισθανόμουν τη χάρη της σε όλη την εγκυμοσύνη, που όταν λιγοψυχούσα πάντα με κάποιον τρόπο που έδειχνε πώς όλα θα πάνε καλά!!!

Κάθε χρόνο όταν ξημερώνει Δεκαπεντάυγουστος είναι μία μικρή γιορτή μόνο για μένα και τα παιδιά μου! Χωρίς πάρτι, χωρίς φασαρίες... Μία μέρα που πάμε σίγουρα στην εκκλησία! Είναι η μόνη μέρα του χρόνου που τα φωνάζουμε με τα ιδιαίτερα τους, τα κρυφά τους, ονόματα όπως λένε! Μία μέρα αφιερωμένη σε Εκείνη! Μια γιορτή που μας θυμίζει το θαύμα που ζήσαμε και μάλιστα εις διπλούν! Που μας θυμίζει ότι το να πιστεύουμε κάπου είναι αξία ανεκτίμητη! 

Δέσποινα και Μάριε,
να ζήσετε αγάπες μου! Να είστε πάντα υγιή, ευτυχισμένα και να έχετε πάντα τη χάρη Της!!!

Μανούλες όλου του κόσμου που δυσκολευτήκατε, ή όσες ακόμα δεν τα καταφέρατε... μην το βάζετε ποτέ κάτω! Να ξέρετε πώς πάντα κάποια είναι πάντα στο πλευρό σας!!!

You Might Also Like

24 σχόλια:

  1. Να τα χαίρεστε! Πολύχρονα!
    Θα είχα τόσα να αφηγηθώ για τότε που κι εμείς δεν μπορούσαμε ή για τότε που κινδυνέψαμε, αλλα αυτό που εχει σημασία είναι που τα κρατάμε στην αγκαλιά μας!
    Να μην ξεχναμε μια προσευχή για τις μανούλες που τωρα αγωνίζονται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Νίκη μου! Έχεις απόλυτο δίκιο... το μόνο που μετράει είναι ότι τα κρατάμε γερά στην αγκαλιά μας! Όλα τα άλλα πέρασαν... Πολλές πολλές προσευχές για όλες τις μανούλες που τώρα αγωνίζονται!!! Κουράγιο, δύναμη, πίστη και ελπίδα!!!Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  2. Να τα χαιρεσαι αγαπη μου τα καμαρια σου. Σε νιωθω απολυτα γιατι καπως ετσι εζησα και γω την επιθυμια και την εμπειρια μεχρι να γινω μανουλα. Ταμενα και τα δυο παιδια μου στην Παναγια το καθενα για τον δικο του λογο. Ειναι μεγαλη γιορτη για ολους μας λοιπον! Χρονια πολλα με υγεια!
    Να περνατρ ομορφα!
    Αθανασία ♡ Creations with fantasy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ κοριτσάκι μου! Τελικά όλοι έχουμε την μικρή μας ιστορία, αλλά ποτέ δεν ξεχνάμε το πόσο τυχερές είμαστε! Να τα χαιρόμαστε τα παιδάκια μας! Να είναι πάντα γερά, χαμογελαστά και ευτυχισμένα!!!

      Διαγραφή
  3. Κλειω μου να τα χαίρεστε τα αγγελουδια σας! Γερά να είναι κ την ευλογία της Παναγιας να έχουν για πάντα! Δίνεις κουράγιο κ δύναμη σε πολλές Μανουλες που δίνουν την δική τους μάχη! Μία μάχη που αξίζει τον σεβασμό όλων μας! Υπάρχει άραγε πιο όμορφο πράγμα από την μητρότητα;! Δεν υπάρχει χωρίς καμία αμφιβολία! φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Ειρήνη μου για τις ζεστές ευχές!!! Πόσο όμορφα λόγια!!! Μακάρι όλοι να έχουμε την ευλογία και τη χάρη Της!

      Διαγραφή
  4. Να σας ζήσουν!!!
    Και μπράβο σας, γιατί έχετε καταφέρει να μην είστε υπερπροστατευτικοί με τα παιδιά όπως συμβαίνει αρκετά συχνά σε παρόμοιες περιπτώσεις. Επίσης μου άρεσε πάρα πολύ που είναι η πρώτη φορά που αναφέρεσαι σε αυτό και δεν είναι κάτι που το κάνεις μεγάλο θέμα. Αυτό εξηγεί και τον ισορροπημένο τρόπο που μεγαλώνετε τα παιδιά. Ο καθένας μας έχει τη δική του ιστορία, αλλά επειδή το έχω ζήσει με μια παιδική μου φίλη-γνωστή, είναι τρομερά δύσκολο για το παιδί όταν ο γονιός του "φορτώνει" - χωρίς να το θέλει απαραίτητα - έντονα γεγονότα και κάνει μεγάλο μέρος της ζωής του παιδιού να περιστρέφεται γύρω από αυτά. Μπράβο για τη στάση που κρατάτε. Και μεταξύ μας, κι εγώ νομίζω πως όλα τελικά είναι απλά στη ζωή. Υπάρχουν και οι δυσκολίες, αλλά όταν δεν καταφέρνουμε να τις ξεπερνούμε ψυχολογικά και να τις σκεφτόμαστε μόνο σαν ανάμνηση ή σαν γεγονότα - για πράγματα που μπορεί να μας συμβαίνουν ακόμη - δεν έχουμε την ελευθερία να απολαύσουμε τη ζωή όσο περισσότερο μπορούμε. Μόνοι μας αυτοεγκλωβιζόμαστε αντί να κοιτάμε το πέρα από αυτό. Πολύ τυχερά τα παιδιά σας που έχουν τέτοιους γονείς. Χρόνια τους πολλά! (Ελίνα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελίνα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!! Πόσο δίκιο έχεις σε όσα γράφεις! Πολλές φορές και εγώ το σκέφτομαι πώς τους φορτώνω ένα σωρό πράγματα χωρίς να το θέλω! Ας πούμε ακόμη και η ανάγκη μου να γιορτάζουμε αυτή τη μέρα, είναι κάτι που αφορά εμένα αποκλειστικά! Και όμως το "φορτώνονται" και αυτά, θέλουν δεν θέλουν! Για τον υπερπροστατευτισμό να σου πω πώς αν δεν ήταν ο άντρας μου, τα παιδιά μου θα μεγάλωναν σε γυάλα όπως τα χρυσόψαρα... Βοηθάει πολύ όμως ο ένας γονιός να είναι πιο χύμα! Αυτομάτως χαλαρώνει και ο άλλος που είναι στην τσίτα! Ίσως κάποια στιγμή γράψω κάτι σχετικό! Σε γλυκοφιλώ!

      Διαγραφή
  5. Κλειώ μου περασμένα αν και ίσως οχι ξεχασμένα! Να τα χαίρεστε τα αστεράκια σας! Να είναι πάντα γερά, καλοφωτιστα και καλότυχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ πολύ! Να τα χαιρόμαστε όλοι τα παιδάκια μας!!!

      Διαγραφή
  6. Θόλωσες τα μάτια μου Κλειώ....
    Μια μεγάλη αγκαλιά από μένα!!!!
    Και πολλά φιλιά στο Μάριο και τη Δέσποινα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου σε ευχαριστώ τόσο τόσο πολύ!!! Την πήρα την αγκαλιά!!! Σε γλυκοφιλώ!

      Διαγραφή
  7. Αγάπη μου γλυκιά, δεν θα μείνω στο πόσο με συγκίνησες (δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε!) αλλά στο πόσο τυχερή είσαι που τα έχεις στη ζωή σου!
    Σήμερα είναι η γιορτή τους και να μην σταματάτε να γελάτε!
    Να είναι πάντα γερά κι ευτυχισμένα!
    ΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ άπειρα στα γλυκά τους τα μουτράκια! (Άντε, κρατείστε κι εσείς οι γονείς 2-3! Όχι περισσότερα!)
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Γιάννα!!! Πάντα με συγκινήσεις και εσύ με τα ζεστά σου σχόλια!!! Σε ευχαριστώ τόσο πολύ! Σε γλυκοφιλώ!!!

      Διαγραφή
  8. Κλειώ μου αγαπημένη μου... με συγκίνησες... Η Παναγιά να τα φυλά και να τα προστατεύει στη ζωή τους!!! Υγεία, Αγάπη, καλή Τύχη και την προστασία Της!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι που καλό!!! Να χαιρόμαστε όλοι τα παιδάκια μας και να έχουν όλα τη χάρη, την ευλογία και την φώτιση της!!!

      Διαγραφή
  9. Να σου ζήσουν Κλειώ μου, να είναι πάντα γερά και ευτυχισμένα! Και η δικιά μου Κατερίνα είναι Αικατερίνη-Μαρία οπότε ...καταλαβαινόμαστε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Μάχη μου!!! Καταλαβαινόμαστε μια χαρά!!! Να τα χαιρόμαστε τα αστεράκια μας! Πολλά γλυκά φιλάκια στην μικρή σου, αλλά και στον μαχαραγιό, μην ξεχνιόμαστε!!!

      Διαγραφή
  10. Ποσο με συγκινησες βρε Κλειω μου!! Να τα χαιρεστε τα θαυματακια σας!! Να τα βλέπετε να μεγαλωνουν γερα και χαρούμενα και να τα καμαρωνετε!! Πολλα πολλα φιλια και χρονια πολλα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Ελπιδάκι μου, μέσα από την καρδιά μου για τις όμορφες, ζεστές ευχές!!!

      Διαγραφή
  11. Πολλές φορές το αυτονόητο είναι πάντα τόσο δύσκολο,όλοι χρειαζόμαστε κάποιον να μας στηρίζει ακόμα και χωρίς να βλέπουμε την παρουσία του,αρκεί να τη νιώθουμε.Χρόνια σας πολλά και η Παναγιά μαζί σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σου γράφω βουρκωμένη!
    Η λάμψη στο πρόσωπο σου δεν δείχνει με τίποτα τον γολγοθά σου!
    Να τα χαίρεσαι τα αγαπάκια σου κοριτσι μου γλυκό!
    Να ειναι γερά! Και εσυ παντα φωτεινή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ποσο σε καταλαβαίνω...αυτο που για αλλους ειναι αυτονοητο κ ευκολο κ για εμας δεν ηταν ευκολο...δοξα τω Θεω το θαυμα εγινε κ το χαιρομαστε καθε μερα...να ειστε καλα! Μαρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Να σας ζήσουν Κλειώ μου. Θαύματα γίνονται το έχω ζήσει πολλές φορές. Η Παναγία μας είναι δίπλα μας εστω και αν καμιά φορά εμείς την ξεχνάμε. Με συγκίνησες πολύ με το κείμενο σου!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή